سازمان يادگيرنده (Learning Organization)
ساعت ۱۱:٥۱ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٤ آذر ،۱۳۸۱  کلمات کلیدی:
سازمان يادگيرنده (Learning Organization)
سازمان يادگيرنده سازماني است كه براي اجراي بهتر مأموريت خود، تمامي منابع (انساني، ارزشي، فرايندي) خود را به‏طور پيوسته در جهت آموختن از تجربيات خويش (و ديگران) به‏كار مي‏گيرد.
يادگيري سازماني
يعني “توانايي سازمان در آموختن از تجربيات خود از راه مشاهده، ارزيابي، و تحليل شكست‏ها و پيروزي‏ها”
نقش مدير در سازمان يادگيرنده
در سازمان‏هاي يادگيرنده مديرنقش راهنما، استاد، ناصح، و مربي دارد، يعني نقش فردي را كه براي تيم خود ديدگاه مشتركي طراحي مي‏كند و مدل ذهني تيم را به سمت آن سوق مي‏دهد. مسؤوليت مدير ايجاد سازماني است كه در آن افراد به‏طور پيوسته ظرفيت‏هاي خود را براي ساختن آينده (خود و سازمان) توسعه مي‏دهند- در يك جمله: با اين‏كه مهمترين عامل آموختن، انگيزه خود فرد است اما مسؤوليت يادگيري سازمان با مديران و سرپرستان است. اگر مديران به‏آموزش و تعالي، اعتقاد (قلبي و عملي و نه‏‏فقط لفظي) داشته باشند يادگيري در سازمان‏ نهادينه مي‏شود وگرنه هيچ‏ برنامه‏اي كارساز نيست.
پس شايسته است هنگام استخدام مديران و سرپرستان و كساني كه به هدايت تيم‏هاي پروژه‏ها گمارده مي‏شوند اين ظرفيت در آنان ديده و سنجيده شود. مهمترين ظرفيتي كه بايد توجه شود توانايي (و اعتقاد و عشق) مدير يا سرپرست به ساختن تيم و كار تيمي است. منظور از تيم معناي واقعي آن است وگرنه به گروهي افراد كه بنا به هر دليلي گرد هم جمع شوند نمي‏توان نام تيم نهاد.
علاوه بر اين،‌ در آموزش دادن خود مديران و سرپرستان بايد جديت لازم به‏خرج رود. پيشنهاد مي‏شود مديران و سرپرستان موظف شوند هرسال درس‏هاي عمومي و اختصاصي معيني را بگذرانند و تمديد قرارداد و يا ترفيع ايشان منوط به موفقيت در آن درس‏ها باشد.
نقش محيط كار در سازمان‏هاي يادگيرنده
در سازمان‏هاي يادگيرنده بين فرد و سازمان اعتماد كافي وجود دارد. سازمان نيازهاي معقول مادي و معنوي فرد را برمي‏آورد و از آموخته‏ها و تجربيات وي بهره‏مند مي‏شود. در واقع فرد به سازمان به‏‏چشم خانواده دوم خود مي‏نگرد و اگر فكري دارد با ديگران تقسيم مي‏كند چون مي‏داند از او قدرداني مادي و معنوي خواهد شد.
در سازمان يادگيرنده به موضوع آموختن و آموزاندن اهميت داده مي‏شود، افراد به اين كار ترغيب مي‏شوند و ابزار لازم در اختيار آنان قرار مي‏گيرد و به شيوه مناسب از آنان قدرداني مي‏شود.
در سازمان يادگيرنده در هنگام استخدام افراد، نه فقط به سطح معلومات و تجربيات آنان،‌ بلكه به ميزان علاقه و توانايي آنان در انتقال دانش به ديگران توجه مي‏شود. افرادي كه دانش دارند اما حاضر نيستند (يا نمي‏توانند)‌ آن را با ديگران تقسيم كنند سرمايه جدي براي يك سازمان يادگيرنده به حساب نمي‏آيند.

* اقتباس آزاد از مقاله "خط مشي كلي آموزش" - نوشته دكتر محمد ابراهيم محجوب