مديريت‌ ايراني(۱)
ساعت ۱۱:۱۱ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱ بهمن ،۱۳۸۱  کلمات کلیدی:
مديريت‌ ايراني‌
همه‌ را يك‌ جور ديدن‌ هنر نيست !

روزنامه اعتماد ۳۰ دي ۱۳۸۱؛‌
مردمي‌ بودن‌ مدير در شرايط‌ كنوني‌ جامعه‌ يك‌ نعمت‌ است‌. مديري‌ كه‌ سازمان‌ را رهبري‌ كند، كاركنانش‌ را ببيند و فرصت‌ داشته‌ باشد كه‌ حتي‌ مشكلات‌ خانوادگي‌ آنان‌ را پيگيري‌ كند، مدير تمام‌ عياري‌ است‌. اگرچه‌ همه‌ را مثل‌ هم‌ ديدن‌، بويژه‌ در توزيع‌ امكانات‌ و مزايا يكي‌ از ويژگي‌هاي‌ اين‌ نوع‌ مديريت‌ است‌، اما در مواردي‌ نديدن‌ اقتضائات‌ و تاكيد صرف‌ بر عام‌گرايي‌ ممكن‌ است‌ آسيب‌هايي‌ جدي‌ را بر روند كار سازمان‌ وارد سازد. مديري‌ را سراغ‌ دارم‌ كه‌ به‌ لطف‌ ارتباطات‌، موفق‌ شده‌ بود امتياز تعدادي‌ خط‌ تلفن‌ همراه‌ را براي‌ توزيع‌ بين‌ همكارانش‌ اخذ كند و در حالي‌ كه‌ نوع‌ كار واحد زير نظر مدير ايجاب‌ مي‌كرد كه‌ براي‌ تسهيل‌ در كارشان‌ از اين‌ امكان‌ بهره‌مند شوند، مدير تصميم‌ گرفت‌ اين‌ امكان‌ را به‌ عنوان‌ يك‌ وام‌ بلاعوض‌ در نظر بگيرد و بين‌ همه‌ كاركنان‌ سازمان‌ از نگهبان‌، آبدارچي‌، پيك‌ و راننده‌ تا كاركنان‌ و مديران‌ قرعه‌كشي‌ كند. نتيجه‌ قرعه‌كشي‌ هم‌ جالب‌ بود، نام‌ هيچ‌يك‌ از مديران‌ درنيامد. تنها 3 نفر از كاركنان‌ موفق‌ شدند تلفن‌ همراه‌ بگيرند و در سازماني‌ كه‌ عده‌ زيادي‌ از مديرانش‌ تلفن‌ همراه‌ نداشتند قرار شد به‌ نگهبان‌ و پيك‌ موتوري‌ و آبدارچي‌ تلفن‌ همراه‌ بدهند.زمان‌ زيادي‌ لازم‌ نبود تا ايرادات‌ اين‌ حركت‌ آشكار شود. دلسردي‌ آنان‌ كه‌ حق‌ خودشان‌ مي‌دانستند و بي‌تفاوتي‌ آنان‌ كه‌ حق‌ خودشان‌ نمي‌دانستند، حاصل‌ كار بود. حالا كار رييس‌ دفتر مدير اين‌ شده‌ بود كه‌ هر روز به‌ عده‌ زيادي‌ از همكاران‌ نقليه‌ و آبدارخانه‌ و خدمات‌ كه‌ هر شب‌ خواب‌ موبايل‌ مي‌ديدند، پاسخگو باشد كه‌ سري‌ بعدي‌ توزيع‌ تلفن‌همراه‌ چه‌ زماني‌ است‌؟