پروژه فاز يک پارس جنوبی !
ساعت ۱٠:٠٦ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٢ آذر ،۱۳۸٢  کلمات کلیدی:
یادداشت زیر را برای ضمیمه هفتگی عسلویه روزنامه دنیای اقتصاد نوشتم که روز یکشنبه ۹/۹/۸۲ چاپ شد !


در زير پاي آب‏ هاي آسماني خليج فارس ؛ در ژرفاي چهار هزار متري كف دريا؛ مخزن انرژي فسيلي بسيار پهناوري نهفته است. كارشناسان مي گويند اين مخزن بيش از 25 ميليون متر مكعب گاز؛ 35 ميليارد متر مكعب ميعانات گازي و مقدار زيادي نفت دارد و در نوع خود ميدان گازي پارس جنوبي ؛ كلان ترين مخزن گيتي است. بزرگي مخزن چنان است كه مي تواند تا بيش از 10 سال گاز مورد نياز تمام مردم جهان را فراهم آورد. قطر و ايران در اين گنجينه بزرگ شريكند.
پروژه توسعه فاز يك ميدان گازي پارس جنوبي از معدود پروژه هاي كلان ايران است كه با اختلافي اندك در چارچوب شرح كار؛ كيفيت ؛ هزينه و زمان مقرر بزودي به مرحله بهره برداري نهايي مي‏رسد
پروژه توسعـه فـاز اول ميدان گاز پارس جنوبي در سال 1378 به پتروپارس واگذار شد با اين اميد كه هدفهاي زير تحقق يابند.
جذب و انتقال دانش فنّي مديريت پروژه هاي زير بنايي در زمينه‏هاي مهندسي, تداركات , اجراء
افزايش دانش و توانمندي صنعتگران و پيمانكاران ايراني
اجراي پروژه هاي كلان با كيفيت مورد تاييد استانداردهاي بين المللي
كاهش هزينه هاي اجرايي پروژه هاي زيربنايي در رقابت با شركتهاي نفتي جهان
ايجاد اشتغال از طريق واگذاري ساخت تجهيزات و قطعات به شركتهاي ايراني
اجراي پروژه با حداكثر استفاده از امكانات داخل كشور

محصولات نهايي:
گاز خام از 12 حلقه چاه با عمق متوسط 3670 متر كه در فاصله 105 كيلومتري عسلويه در خليج فارس حفر شده اند استخراج و پس از يك پالايش مقدماتي در تاسيسات دريايي از طريق يك خط لوله 32 اينچ زير دريا به پالايشگاه عسلويه منتقل مي شود. در پالايشگاه ميعانات و گوگرد و ساير ناخالصي‏ها از گاز جدا و گاز شيرين براي تزريق به خط لوله گاز سراسري از طريق يك خط لوله 56 اينچ به كنگان فرستاده مي شود. گاز دريافتي از چاه‏هاي دريايي در پالايشگاه عسلويه به محصولات زيرتبديل مي‏شود:
گاز تصيفه شده , 921 ميليون فوت مكعب استاندارد در روز
ميعانات گازي تثبيت شده , 40 هزار بشكه در روز
گوگرد جامد (گرانول) , 200 تن در روز
هزينه سرمايه‏اي پروژه برابر 780 ميليون دلار و زمان انجام پروژه بالغ بر 4 سال گرديد كه در نوع خود پيروزي مهمي براي پيمانكاري عمومي در ايران محسوب مي‏گردد.
در طراحي, ساخت و بهره‏برداري از پروژه فاز يك بيش از يكصد پيمانكار ايراني و خارجي فعاليت نمودند.
سهم پيمانكاران ايراني در پروژه 12/69 درصد بوده كه افتخار و ركورد جديدي در انجام پروژه‏هاي بالادستي نفت و گاز كشور به حساب مي‏آيد.
بخش‏هاي اصلي پروژه:
الف : تأسيسات فراساحلي, حفر 12 حلقه چاه, ساخت و نصب سكوهاي سرچاهي، سكوي توليد ، سكوي مسكوني، پل‏هاي رابط، مشعل ، خطوط لوله زير دريا در سه اندازه جمعاً به طول 114 كيلومتر جهت انتقال گاز خام از دريا به پالايشگاه ساحلي فاز يك در قالب پروژه هاي زير مديريت و اجرا شده‏اند:
1- پروژه پايه سكوها (Jackets) در كارگاه‏هاي بندرعباس و خرمشهر
2- پروژه عرشه ها و پل ها (Topsides) در كارگاه‏هاي بندر عباس , بوشهر و كوجه(كره جنوبي)
3- پروژه خط لوله زير دريا (Submarine Pipeline) در كارخانه لوله سازي اهواز و كارخانه پوشش بتوني خرمشهر
4- پرژه حفاري وتكميل چاه‏ها
5- حمل و نصب تجهيزات دريايي
ب: تأسيسات ساحلي, شامل واحدهاي دريافت و جداسازي گاز و ميعانات گازي, تثبيت ميعانات گازي , شيرين سازي , نم زدايي, مركاپتان زدايي , تنظيم نقطه شبنم و تراكم گاز جهت انتقال , بازيافت و انجماد گوگرد, واحد تصفيه آب‏هاي سطحي , صنعتي و فاضلاب , سيستم‏هاي مخابرات , ساختمان‏ها وساير تأسيسات پشتيباني مانند آتش نشاني و... كه در قالب پروژه هاي زير مديريت و اجرا شده‏اند :
1- پروژه پالايشگاه خشكي(Process Plant)
2- پروژه تأسيسات جانبي پالايشگاه (Utility Facilities)
3- پروژه مخابرات (Telecommunication)
4- پروژه مخازن ذخيره ميعانات گازي( Condensate Storage Tanks )
5- پروژه پايگاه عملياتي (Operating Base)